Peregrynacja obrazu Matki Bożej Pięknej Miłości

Wolą biskupa ordynariusza Jana Tyrawy było, aby po zakończeniu spotkania z Matką Bożą Jasnogórską rozpoczęła się peregrynacja kopii obrazu Matki Bożej Pięknej Miłości z katedry bydgoskiej. Informujemy, że rodziny chcące gościć Obraz mogą się zapisywać w zakrystii. Rodziny mogą zarezerwować jeden dzień na modlitwę w swym domu przed tym Obrazem. W wybrany przez siebie dzień rodzina po wieczornej Mszy św. zabiera Obraz Matki Bożej Pięknej Miłości do domu. Następnego dnia Obraz na wieczorną Mszę św. przynosimy z powrotem do świątyni. Peregrynacja parafialna obrazu rozpocznie się w naszej parafii od 17 września br.

Poniżej zamieszczamy przykładowe modlitwy do Matki Bożej:

O Maryjo, Matko Pięknej Miłości,naucz nas prawdziwie kochać.
Oczyść nasze serca z egoizmu,
z lęku o siebie, z myślenia tylko o sobie.

Naucz nas pięknej miłości,
czystej i bezinteresownej,
abyśmy kochali innych tylko dla nich samych,
ofiarując im siebie.

Naucz nas czystego spojrzenia,
abyśmy w naszych decyzjach i czynach widzieli dobro i szczęście wszystkich,
a nie tylko własne.

Wyzwól nas z pożądliwości,
abyśmy umieli patrzeć na innych z szacunkiem,
ogarniając ich szerokim sercem,
miłości czystej, szczerej, pragnącej czynić dar z siebie dla drugich.
Abyśmy potrafili ludzi kochać takimi jakimi są,
nie żądając nic w zamian.

Spraw, abyśmy chcieli dobra nawet nieprzyjaciół;
abyśmy nie pragnęli zemsty, ale ich nawrócenia.

Matko Pięknej Miłości, uproś nam łaskę czystości życia,
abyśmy odważnie budowali Boże piękno w sobie i w relacjach z innymi.
Chroń nasze ciało i zmysły,
niech stają się świątynią Ducha Świętego.

Święta Rodzicielko Boża i Matko nasza, Maryjo!
Przynosimy Ci naszą ubogą i słabą miłość.
Wejrzyj na nią Twoim dobrym spojrzeniem i spraw,
aby nasze serca napełniły się prawdziwą miłością,
jaką może dać tylko Bóg.

Otwórz nasze oczy,
abyśmy dostrzegli Boże piękno w sobie,
że jesteśmy chciani i kochani przez Boga,
że każdy z nas jest umiłowanym dzieckiem Boga.

Powierzamy Ci nasze dojrzewanie w miłości.
Pragniemy, aby była ona wierna i mocna.
Maryjo, pomóż nam tworzyć wraz z innymi cywilizację miłości,
i wyjednaj nam to, o co Cię prosimy.
Amen.

 

Litania

Kyrie elejson, Chryste elejson, Kyrie elejson.

Ojcze z nieba Boże, zmiłuj się nad nami.

Synu Odkupicielu świata Boże, zmiłuj się nad nami.

Duchu Święty Boże, zmiłuj się nad nami.

Święta Maryjo Matko Boża, módl się za nami.

Matko Pięknej Miłości, módl się za nami.

Matko miłości pochodzącej z Trójcy Świętej, módl się za nami.

Matko miłości posłusznej Bogu w Nazarecie i przez całe życie, módl się za nami.

Matko miłości współbolejącej na Golgocie, módl się za nami.

Matko miłości modlitewno-apostolskiej w Wieczerniku, módl się za nami.

Matko miłości zapatrzonej w Boga, módl się za nami.

Matko miłości życzliwej wszystkim ludziom, módl się za nami.

Matko miłości przeobrażającej nas w Jezusa Ukrzyżowanego, módl się za nami.

Matko miłości uszczęśliwiającej nas w wieczności, módl się za nami.

W wypełnianiu natchnień Bożych, pomóż nam, Matko Pięknej Miłości.

W zbawczym wykorzystywaniu każdego spotkanego krzyża, pomóż nam, Matko Pięknej Miłości.

W unikaniu nadzwyczajności w życiu modlitwy i cierpienia, pomóż nam, Matko Pięknej Miłości.

W codziennym rozpamiętywaniu Męki Pańskiej i Twoich Boleści, pomóż nam, Matko Pięknej Miłości.

W dostrzeganiu cierpień innych ludzi, pomóż nam, Matko Pięknej Miłości.

Abyś nas zawsze otaczała Twoim miłującym Sercem, prosimy Cię, Matko Pięknej Miłości.

Abyś nas uczyniła jedną kochającą się Rodziną, prosimy Cię, Matko Pięknej Miłości.

Abyś nas, uświęconych krzyżem, doprowadziła do chwały nieba, prosimy Cię, Matko Pięknej Miłości.

Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, przepuść nam, Panie.

Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, wysłuchaj nas, Panie.

Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, zmiłuj się nad nami.

Módlmy się: Boże, któryś pozwolił nam czcić Najświętszą Maryję Pannę jako Matkę Pięknej Miłości, spraw, prosimy, abyśmy za Jej pomocą kochali Ciebie na ziemi we wszystkim i ponad wszystko oraz cieszyli się uszczęśliwiającą wspólnotą wszystkich Świętych w niebie. Który żyjesz i królujesz na wieki wieków. Amen.

 

AKT ZAWIERZENIA DIECEZJI BYDGOSKIEJ

Niepokalana Maryjo,  Matko Pięknej Miłości. Radując się z Twojego wstawiennictwa za nami, Tobie  poświęcamy siebie i tę cząstkę Kościoła Powszechnego, jaką jest Diecezja Bydgoska.

 

Maryjo, Matko Jezusa – Miej w opiece Ojca Świętego Franciszka oraz naszego Biskupa Jana i wszystkich pasterzy Kościoła, zachowaj ich w zdrowiu i bezpieczeństwie, wspieraj w głoszeniu Ewangelii.

 

Królowo Kapłanów – Osłaniaj każdego z nich, by nieustannie odnawiali się w mocy Ducha Świętego. Niech będą pokorni i mocni, mądrością Bożą przepełnieni, by swoje posługiwanie wykonywali w bezgranicznym poświęceniu się Bogu i człowiekowi. Wypraszaj nam też liczne i dobre powołania kapłańskie, zakonne i apostolskie. Ochraniaj wszystkich, którzy obrali drogę rad ewangelicznych. Miej w opiece Wyższe Seminarium Duchowne.

 

Królowo Polski – Wejrzyj na sprawujących władzę w naszych miastach i wioskach. Niech pełnią swe zadania w duchu służby i braterskiej miłości.

 

Matko Pięknej Miłości – Twej opiece zawierzamy rodziny całej diecezji. Umacniaj miłość i jedność małżeńską, broń rodzące się życie, by każde dziecko było chciane i kochane.

 

Stolico Mądrości – Otocz macierzyńską opieką młode pokolenie. Pomóż im pokonywać wszelką beznadziejność, pomóż im stawać się silniejszymi od wszystkiego co ich otacza.

 

Matko i Nauczycielko Życia – Twej opiece zawierzamy wszystkich profesorów, nauczycieli pracujących na terenie naszej diecezji. Niech swoje posłannictwo wypełniają w duchu służby narodowi, młodemu pokoleniu, ukazując im prawdę, dobro i miłość do człowieka.

 

Matko Nieustającej Pomocy – Zachowaj wszystkich ludzi pracy, w różnych warsztatach, biurach i urzędach, w przemyśle i handlu. Otocz opieką lekarzy i cały personel służby zdrowia, policję, przedsiębiorców, inżynierów i ludzi pióra. Bądź nadzieją dla bezrobotnych.

 

Matko Uzdrowienie Chorych – Otaczaj opieką wszystkich chorych i cierpiących, tych przeżywających chorobę w szpitalach i  w różnych zakładach opieki, oraz przeżywających cierpienie w samotności swoich mieszkań i domów.

 

Maryjo! Otocz rodzinę diecezjalną swą macierzyńską opieką i strzeż jej świętości. Uproś nam stałość w wierze i świętość życia. Złącz nas w zgodzie i bratniej miłości. Daj naszej diecezji  spokojny i chwalebny byt w prawdzie, sprawiedliwości i wolności dzieci Bożych. Bądź naszą Królową i Panią, Natchnieniem i Patronką. Złącz nas na zawsze z Chrystusem i Jego świętym Królestwem. Amen.

 

Koronka do Matki Pięknej Miłości

Odmawia się na Różańcu.

W Imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego. Amen.

Na początku: Powitanie: Witaj, o Matko, Królowo świata! Ty jesteś Matką Pięknej Miłości, Ty jesteś Matką Jezusa, źródła wszelkiej łaski, wonią wszelkich cnót, zwierciadłem wszelkiej czystości. Ty jesteś pociechą w płaczu, zwycięstwem w walce, nadzieją w śmierci. Jakże słodkie jest Twe imię w naszych ustach, jak miłą harmonią w naszych uszach, jakim ukojeniem w naszym sercu! Ty jesteś szczęśliwością cierpiących, koroną męczenników, pięknością dziewic. Błagamy Cię, doprowadź nas po tym wygnaniu do Twego Syna, Jezusa. Amen.

Ojcze nasz…, Zdrowaś Maryjo…, Wierzę w Boga…

Na dużych paciorkach: Pozdrowienie (Św. Jan Paweł II, 1 V 1979 r.): Bądź pozdrowiona, Matko, Królowo świata! Ty jesteś Matką Pięknej Miłości, Ty jesteś Matką Jezusa, źródłem wszelkich łask, zapachem każdej cnoty, odbiciem wszelkiej czystości. Jesteś radością w płaczu, zwycięstwem w boju, nadzieją w śmierci. Jakże słodki jest smak Twego imienia na naszych ustach, jakże subtelna harmonia w naszych uszach, jakież upojenie w naszych sercach! Ty jesteś szczęściem cierpiących, koroną męczenników, pięknością dziewic. Błagamy Cię, oddaj nas po tym wygnaniu na własność Twego Syna, Jezusa. Amen.

Na 10 małych paciorkach: Matko Pięknej Miłości, módl się za nami grzesznymi, abyśmy się stali godnymi obietnic Chrystusowych. Amen.

Po każdej dziesiątce: Chwała Ojcu…

Na zakończenie: Boże, któryś pozwolił nam czcić Najświętszą Maryję Pannę jako Matkę Pięknej Miłości, spraw, prosimy, abyśmy za Jej pomocą kochali Ciebie na ziemi we wszystkim i ponad wszystko oraz cieszyli się uszczęśliwiającą wspólnotą wszystkich Świętych w Niebie. Który żyjesz i królujesz na wieki wieków. Amen.

 

PIEŚŃ DO MATKI BOSKIEJ PIĘKNEJ MIŁOŚCI

I

O Maryjo Matko nasza,
Wstawienniczo Ty najmilsza,
Patrzysz tkliwie na Twe dzieci,
Szukające Twej opieki.

 

O Twą pomoc Cię błagamy –
Matko Boska z różą w dłoni:
Wspieraj nas, ach wspieraj nas,
Tyś u Pana pełna łask –
Wspieraj nas, ach wspieraj nas.
Tyś u Pana pełna łask.

II

O Maryjo pełna wdzięku,
Boskie Dziecię na Twym ręku.
Hołd oddajem Ci w pokorze,
Serca nasze przyjmij w darze.

O Twą pomoc ….

 

Sanktuarium Matki Bożej Pięknej Miłości w Bydgoszczy

Sanktuaria Maryjne są najliczniejszymi w Kościele katolickim. Wśród sławnych na świecie jest także wiele w Polsce, zazwyczaj opartych na objawieniach Matki Bożej. Choć sanktuarium bydgoskie nie zaznało dotychczas szerszej sławy i nie zachowało się żadne podanie dotyczące objawienia się tutaj Maryi, Jej kult narodził się w Bydgoszczy i rozszerzał intensywnie od czasu powstania miasta. Można powiedzieć, że rósł i rozwijał się razem z nim. Zaczynem tego kultu było prawdopodobnie przybycie do Bydgoszczy karmelitów ok. 1397 r., sprowadzonych do Polski staraniem królowej Jadwigi. Niewykluczone, że przybyli w orszaku królowej udającej się na Kujawy. Główne cele Zakonu Najświętszej Maryi Panny z Góry Karmel to rozszerzanie kultu maryjnego i działalność misyjna; oba były bliskie wszystkim Jagiellonom. Kult maryjny w Bydgoszczy pielęgnowany był przez miejscowe władze z polecenia lub w uzgodnieniu z królami. Upominał się o to zarówno Władysław Jagiełło, jak i Kazimierz Jagiellończyk, a także ich sukcesorzy. Dość wspomnieć, że cała liczna rodzina Kazimierza Jagiellończyka należała do bractwa częstochowskiego. Kiedy po ciężkiej i niezwykle kosztownej wojnie 13-letniej z zakonem krzyżackim zawarty został 19 października 1466 r. pokój w Toruniu, Polska odzyskała Pomorze Gdańskie, oparła się o morze i rozporządzała całym biegiem Wisły. Wdzięczność króla i narodu względem Opatrzności Bożej i Najświętszej Matki była bezgraniczna. Już w tydzień po uroczystości bydgoski starosta Jan z Kościelca złożył w Toruniu przed królem prośbę o ustanowienie królewskiej fundacji na rzecz mszy świętej i ołtarza, przy którym miała być odprawiana. Kazimierz Jagiellończyk wyraził wieczystą zgodę, polecając wystawienie ołtarza na cześć Boga Wszechmogącego i Najświętszej Maryi Panny oraz odprawianie modłów także za swych przodków. Część praw i obowiązków scedowano przy tym na burmistrza, radę i całe miasto. Zadanie było wypełniane nie bez trudu. Powstające od stu lat miasto – dwukrotnie spalone przez Krzyżaków, fundusze – wyczerpane; odbudowa kościoła parafialnego przeciągała się. Pierwszy drewniany kościół, a także następny spalili Krzyżacy, i to w czasie jednego pokolenia! Ale budowano miasto dalej, a kościół farny ukończono w 1502 r. Konsekracja odbyła się w dniu św. Bartłomieja (24 sierpnia). Codziennie odprawiano przynajmniej dwie msze święte: na cześć Pana Boga i Najświętszej Maryi Panny, oraz poobiednie nieszpory; w śpiewach do Matki Bożej uczestniczyli uczniowie szkoły parafialnej. Tymczasem miasto rozkwitało, a bogacący się mieszczanie i szlachta okazywali wdzięczność Bogu i Maryi na różne sposoby: fundowali kaplice, ołtarze, obrazy, drogocenne sprzęty liturgiczne i dekoracje, składali wota, wreszcie przekazywali środki na sprawowanie kultu i utrzymanie księży. Życie społeczne było religijne, zakładano pobożne bractwa, które często były organizacjami cechowymi opartymi na wartościach chrześcijańskich. Kult maryjny był sprawowany żarliwie w kościele parafialnym, stanowił przedmiot starań zarówno duchowieństwa, jak władz miejskich i mieszkańców. Rozwijał się aż do rozbiorów Polski, a liczne wota składane przez wiernych Matce Bożej świadczyły o łaskach doznanych za Jej pośrednictwem. Wśród drogocennych darów było również wielkie wotum z herbem Bydgoszczy, zapewne symbol oddania miasta pod opiekę Bożej Matce. Nagromadzone wota miały wysoką wartość; podczas insurekcji kościuszkowskiej w 1794 r. przekazano je na cele powstania. W XIX w. zrujnowany kościół farny był nieczynny, podupadł wtedy kult maryjny; powrócił jednak ze zdwojoną siłą po odzyskaniu Niepodległości. Nie wiadomo dokładnie, kiedy znany bydgoski obraz Matki Bożej z Różą został umieszczony w ołtarzu głównym. Namalowany został prawdopodobnie na przełomie XV i XVI w., i początkowo umieszczony był raczej w jednym z bocznych ołtarzy poświęconym Najświętszej Maryi Pannie. Dość szybko przeniesiony został jednak do ołtarza wielkiego, okresowo jako element tryptyku towarzyszący wizerunkowi Trójcy Świętej. Od samego początku uważany był za wyjątkowe dzieło, zachwycał doskonałością wykonania jako „cudownie” lub ;przepięknie namalowany”. Bez wątpienia sprzyjał rozwojowi kultu Matki Bożej i jako obraz wotywny od początku był jego ośrodkiem. Według zwyczaju epoki obraz przykryty był srebrną lub posrebrzaną sukienką. Zastanawia jednak, jak można było pokryć go warstwą innych farb, a nawet oszpecić nałożeniem na twarze oleodrukowych naklejek… Czy nie była to próba ochrony ukochanego obrazu przed rabunkiem?… W takim właśnie stanie był ten obraz, gdy ks. proboszcz Malczewski przyjrzał mu się w 1922 r. Odrestaurował go wybitny konserwator prof. Jan Rutkowski, przywracając pierwotną formę. Obraz o wymiarach 180 x 105 cm namalowany został na desce farbami temperowymi, olejnymi i laserunkami na podkładzie kredowym. Na złotym tle, wygniatanym w płomienistą aureolę (mandrolę, złożoną z falistych płomieni) przedstawiona jest stoją­ca postać Matki Bożej z Dziecięciem Jezus na lewej ręce. W prawej dłoni Maryja trzyma pąsową różę, stopy opierając na sierpie księżyca. Dwaj aniołowie przytrzymują koronę nad Jej głową. Postać okrywa ciemnoszafirowy płaszcz, którego sfałdowane poły wypełniają u dołu prawą stronę obrazu. Po lewej stronie u stóp Madonny zmniejszona postać klęczącego mężczyzny w czerwonym renesansowym płaszczu, ze złożonymi w modlitwie dłońmi; wokół niego wijąca się wstęga z gotyckim napisem „Mater Dei memento mei” (Matko Boża, pamiętaj o mnie). Postać ta kojarzona bywa niekiedy z Janem lub Stanisławem Kościeleckimi, niewykluczone jednak, że przedstawia Kazimierza Jagiellończyka jako tytularnego fundatora. Obraz posiada wiele cech gotyku, z wpływami renesansowymi. Nieznany jest jego autor, nie pozostawił podpisu czy znaku; kompozycja, subtelność i staranność wykonania wskazują, że był to niewątpliwie doświadczony artysta. Istnieje szereg przypuszczeń, porównuje się europejskie szkoły: kolońską Stephana Lochnera, Wita Stwosza, znajdując także wpływy nadreńskie i flamandzkie. Możliwe też, że obraz powstał w Polsce, która wówczas w dziedzinie nauki i sztuki stawała w naczelnym szeregu Europy. Historycy sztuki określają bydgoski obraz jako ;najpiękniejszy z wszystkich znanych polskich podobizn Dziewicy. W czasie drugiej wojny światowej kierownictwo bydgoskiego muzeum zabezpieczyło obraz Madonny przed wywózką do Rzeszy; 23 lipca 1943 r. został przewieziony do kościoła w Mąkowarsku i ukryty w bocznej kaplicy, skąd powrócił 26 września 1945 r. W 1950 r. ponowną konserwację przeprowadził artysta malarz prof. Leonard Torwid z Torunia. Obraz umieszczony został na powrót w ołtarzu głównym, w złocistej ramie. Otoczony jest kultem należnym Matce Bydgoskiej Madonnie. W roku 1000-lecia Chrztu Polski i 500-lecia obecności Maryi w Farze, 29 maja 1966 r. prymas Polski kard. Stefan Wyszyński, przy współudziale ówczesnego metropolity krakowskiego kard. Karola Wojtyły, ukoronował Jej wizerunek. Bydgoska Pani nazwana została wtedy przez Prymasa Tysiąclecia Matką Bożą Pięknej Miłości”, który wskazał nam drogę słowami: „Jak dobrze się stało, że w tej świątyni została ukoronowana Miłość, aby władać w tym mieście, abyście przychodzili tutaj odmieniać, uszlachetniać swoje serca w nieustannym przezwyciężaniu samych siebie, na dobro Boga i na dobro waszego otoczenia, waszych bliźnich: dzieci, mężów, żon, sąsiadów, zależnych w pracy i tych, którym w pracy podlegacie; aby wszędzie zwyciężała miłość”. Po upływie 33 lat zabytkowy obraz został uhonorowany w najwyższy sposób gdy Ojciec Święty Jan Paweł II nałożył osobiście papieskie korony na wizerunek Maryi i Jezusa. Jest zaiste cudownym zrządzeniem błogosławionego losu, że poprzez minione stulecia, pośród wielokrotnych pożarów, wojennych zawieruch, rabunków – przepiękny obraz Bydgoskiej Madonny ocalał i doczekał czułego dotknięcia Namiestnika Chrystusa u progu Roku Jubileuszowego. Maryjo! Matko Boża Pięknej Miłości, módl się za nami, którzy się do Ciebie uciekamy!

Uroczystości koronacji obrazu Madonny podczas wizyty Jana Pawła II w Bydgoszczy 7 czerwca 1999 r.